روز قيامت، روز حساب، روز حسرت، روز سخت، روزي که هيچ عملي پذيرفته نيست... روزي که عده اي شاد و خوشحالند و عده اي سخت پشيمان، از اينکه چرا عملي از پيش نفرستاده اند، روزي که پرونده اعمال به دست انسان داده ميشود، روزي که هيچ کس فريادرس نخواهد بود، و تو چه ميداني آن روز چه روزي است..

روزي که هيچ شفيعي نيست مگر کساني که پروردگار عالم به آنها اجازه دهد، تا دست گنهکاران را بگيرند و بالا بکشند. آري

حديث نيک و بد ما نوشته خواهد شد                  زمانه را سند و دفتري و ديواني است

«مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ»(آيه 18 سوره ق)

هيچ سخني گفته نميشود مگر آنکه مراقب و نگهباني آنرا مينويسد. نگهباني تمام وقت که بدون وقفه کار ميکند و هر آنچه از انسان سر ميزند ثبت و ضبط ميکند...

خدايا دست ما را بگير و توفيقمان ده که بتوانيم با ايمان و اعمال صالح به سوي تو بازگرديم که

«إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ» (آيه 2 سوره عصر)

«إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ»  (آيه 3 سوره عصر)

ایمان؛ ايماني که درخت وجود انسان را در برابر تندبادها محکم نگهدارد، ايماني که با عمل همراه باشد، عملي که از کيفيت بالا برخوردار باشد و علامت استاندارد اخلاص بر آن زده باشند و عملي که هم خودش خوب باشد هم در وقت خوب و مناسب انجام شود. ایمان و عملی که با صبر و تلاش و حق و عدالت همراه باشد...

ترم تحصيلي تمام شد، آزمون به پايان رسيده بود، نتايج اعلام شده بود، آن روز، هر کس که يک ترم تلاش کرده بود و خوب درس خوانده بود شاد بود و خوشحال، اما کساني که به سرگرمي و بازي گذرانده بودند ناراحت و افسرده... آرزو ميکردند کاش بيشتر درس خوانده بودند، کاش فرصت بيشتري داشتند، چون از فرصتها خوب استفاده نکرده بودند، کاش در طول ترم فعالتر بودند و نمره شان فقط چند صدم بالاتر ميشد... عده اي با نمرات بسيار عالي مشمول جايزه ميشدند و عده اي منتظر آزمون تجديدي بودند، عده اي پس از انتظار طولاني نتايج تلاش خود را مي ديدند و خوشحالي در نگاهشان موج ميزد و عده اي به هر دري ميزدند تا حداقل اجازه آزمون مجدد را داشته باشند...

روز دادن کارنامه ها، ماکتي از روز قيامت بود، اما در ابعاد بسيار بسيار بسیار کوچکتر... اما... روز قیامت خسران مبين است، اگر پرونده مردودي به انسان داده شود دیگر عذاب ابدي را به همراه دارد... دیگر آزمون تجدیدی هم نخواهد بود... اما ما ... هنوز درس نگرفته ايم هنوز در خوابيم... هنوز دنيا را بازي تلقي ميکنيم. يک روز در بازي خانه و ماشين، روزي پي مدرک و ميز، يک روز پست و مقام ...

« لَقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ »

(آیه22 سوره ق)

تو ای انسان از این روز غافل بودی پس ما پرده از چشمانت کنار زدیم حال چشم بصیرتت بینا شد.

مهمترین عاملی که باعث عقب ماندگی و خسران انسان میشود غفلت اوست به همین خاطر است که در قرآن گفته شده

 «... وَلاَ تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ»  از غافلان مباش (آیه 205 سوره اعراف)

غفلت؛ یعنی چیزی که وجود دارد را نبینیم، غفلت از آنچه در پیش داریم، غفلت از عمر و سلامتی و جوانی، غفلت از چشمان خدای ناظر اعمال غفلت از نعمات الهی...

روزها فکر من اين است و همه شب سخنم          که چرا غافل از احوال دل خويشتنم؟

ز کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟                     به کجا ميروم آخر ننمايي وطنم؟

در روايات آمده است كه پيامبر اکرم (ص) فرمود: سوره‏ى هود مرا پير كرد. گفته‏اند كه مراد حضرت اين آيه از سوره‏ى هود بوده است:

فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلاَ تَطْغَوْاْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (سوره هود 112)

پس همان گونه كه دستور يافته‏اى به همراه هر كه با تو توبه كرده ايستادگى كن و طغيان مكنيد كه او به آنچه انجام مى‏دهيد بينا ست.

شايد سنگينى اين آيه، به علت سختی این صبر و استقامت در مقابل آزارهای دشمنان و کینه توزی مشرکان بوده باشد، و یا شاید به خاطر سستی و عدم ایستادگی مسلمانان بر دینشان بوده که پيامبر صلى الله عليه و آله را تا این حد ناراحت کرده و رنجانده است.

استقامت را مى‏توان راز موفقيت‏ ناميد هر كه داراى استقامت ‏باشد، موفقيت و پيروزى از آن اوست.

مسلمانان اگر مى‏خواهند ستم‏كاران، از ستم دست‏ بكشند، بايد در برابر آنها بایستند و مقاومت كنند تا كسى جرأت ظلم و تجاوز نداشته باشد. ما در مقابل ظلم در فلسطین در غزه، در سامرا در تخریت حرمین عسکریین و... تنها آه میکشیم و افسوس میخوریم، اما هر چه منتظر بمانیم اینها سودی نخواهد داشت، همانطور که گریه و آه مسلمانان بعد از شهادت امام حسین(ع) هیچ فایده ای نداشت. دشمن هیچ وقت خودش با پای خودش خارج نمیشود. ایستادن و تماشا کردن و آه کشیدن شیوه پیامبران و امامان و پیروان واقعی آنها نیست.

كسى كه استقامت نداشته باشد، به مقاصد خود نخواهد رسيد، به سوى هر مقصودى كه میرود راه را سخت و با مشکلات فراوان و دور و دراز می بيند، از آن منصرف شده و باز مى‏گردد. ضعف و ناتوانى روحى در برابر حوادث، او را از رسيدن به مقصد بازمیدارد. در صورتى كه دورى راه و موانع بزرگ، در همت مردانه تاثيرى نخواهد داشت، افراد بلند همت به قدر پايدارى مى‏كند تا بر موانع چيره شوند.

استقامتِ رسول‏خدا(ص) درخت اسلام را کاشت و استقامتِ فرزندش حسین(ع) آنرا آبیاری کرد... حال ما به عنوان یک مسلمان آیا هیچ وظیفه ای در قبال آن نداریم؟ این درخت را که با هزاران سختی و مصیبت به دستمان رسیده نباید حفظ کنیم؟

کاش کمی از تنبلی و سستی خودمان کم کنیم. کاش برای رسیدن به اهداف والای خود کمی بجنیم تا کی نشستن و دست روی دست گذاشتن؟ دشمن در تلاش است و ما در خواب... بپاخیزیم...

منابع مطالعاتی:

درس تفسیر دکتر محمد علی انصاری

تفسیر نور (حجت الاسلام قرائتی)

کتابخانه سایت حوزه ( استقامت، سید رضا صدر)

محرم هم رو به پایان میره مثل عمر ما که مثل یخ لحظه لحظه آب میشه...

در کشاکش دهر و چرخش روزگار پایان کار ما چه خواهد بود؟